ΘΥΜΑΜΑΙ...ΣΤΟ ΝΙΧΩΡΙ ΜΑΣ

Θυμάμαι εκείνα τα κρύα πρωϊνά (ποιος λογάριαζε το κρύο ) της Παραμονής των Χριστουγέννων κάπου το 1978 -79 Δέκα χρονών παιδάκι τότεστο χωριό μας το ΝΙΧΩΡΙ ..!!!
Θυμάμαι την
μάνα μου από πολύ νωρίς το πρωί να ζυμώνει ,η ευωδία του ζυμαριού καθώς τα κάλαντα στο μικρό ράδιο ήταν το καλύτερο ξυπνητήρι .
Μας ξεσήκωνε να φορέσουμε τα καθαρά μας ρούχα να πάρουμε το στολισμένο κουτί που από βραδύς φτιάχναμε και να  πούμε τα κάλαντα ...
Το κουτί το είχαμε πάρει ύστερα από παραγγελία στο περιίπτερο στην πλατεία του χωριού που διατηρούσε ο αείμνηστος μπαρμπα Λάμπρος Στριγάς
Το περίβλημα ήταν από χαρτί μπλέ και πράσινο που έβαζαν στα τελάρα για τα κολοκύθια και μου το έδινε ο  γείτωνάς μας ο αείμνηστος  Στάθης Αυγουλάς .
Ενα καρτ ποστάλ σταλμένο με ευχές από την μακρινή Αυστραλία κολλημένο με αλευρόκολλα πάνω στο κουτί και μια τρύπα στην μέση για την είσοδο των χρημάτων και τ...ο χριστουγεννιάτικο κουτί μας έτοιμο ..
Τρίγωνο ...ούτε συζήτηση 4.δραχμές είχε ...












Της μόδας και μόνο για παιδιά με οικονομική ευχαίρια ήταν η μελλόντικα
Ένα πνευστό όργανο ..
Αλλά τι το θέλαμε εμείς αυτό ..?
Μήπως ο μπαρμπαΣπύρος ο Φούρναρης αν δεν του λέγαμε τα κάλαντα με μελλόντικα δεν θα μας έδινε το δίφραγκο ..???
Ναι εκεί δίναμε το πρώτο ραντεβού με τον φίλο και συμμαθητή που θα τα λέγαμε μαζί .
Μετά τον ΜπαρμπαΣπύρο σειρά είχε η Βαγγελάκαινα μετά ο ΜπαρμπαΘανάσης ο Ρουπακιάς μετά οι Αλεξαντραίοι κοκ ...
Όλα αυτά από τις 5;30 πμ έως τις 6 γιατί μετά σειρά είχε το Βενζινάδικο του Κριτσινέλλια .πέραν του Κυρ Τάσου υπήρχαν και οι πελάτες που έβαζαν βενζίνη .όλο και κάποια δραχμή θα περίσσευε να μας δώσουν ...
Επόμενος σταθμός τα Ζομπαίϊκα .
Μετά στους συχωρεμένους τον Κυρ Τάκη και την Κυρά Τασία του Σμέρου .εκεί είχε δεκαρικάκι ...ήμουν η αδυναμία τους !!!!!!
Το μεγάλο ποσό ήταν στην νονά μου Την Κλειώ του νικολάκη του Πρινόπουλου ..Εκεί με περίμενε μια ζεστή αγκαλιά ένα δυνατό φιλί από την (κανονική μου νονά την Γιάννα ) ένας λαχταριστός κουραμπιές και φυσικά .ένα μεγάλο ποσό για τα δεδομένα της τότε εποχής !!!
Θύμαμαι και γελάω με την πλάκα που μου έκανε ο συχωρεμένος ο Ντινάκος ο Αρβανίτης με την Κυρα Γιώτα ...Πρωι πρωί εγώ καμαρωτός χτύπησα την πόρτα μου ανοίγουν {{Καλώστον Γιαννάκο }} Ακούω να μου λέει χαμογελαστή η Κυρα Γιώτα ..Να τα πούμε ?? της λέω ..
Τι να πεις ?? μου αποκρίνεται γελώντας ??
Τα κάλαντα ...
Άντε πέστα μου λέει ...
με δυνατή φωνή που ακουγόταν στην άλλη πλευρά στου Μήτσου το Κόλλια το σπίτι ,ξεκίνησα να λέω τα κάλαντα ..
Αφού τελείωσα ..μου λέει ο συχωρεμένος ο Ντινάκος κάτσε να σε κεράσω ...
Περίμενα με λαχτάρα ή μελομακάρονο η κουραμπιέ ...!!!
Έρχεται η Κυρα Γιώτα και τι μου φέρνει ...???
Σ' ένα πιατάκι 2 σαρδέλες παστές και μου λέει ξεκαρδισμένη από τα γέλια ..λεφτά δεν έχω αλλά θα σε κεράσω σαρδελίτσες ..
Τα πόδια μου κόπηκαν .μούδιασα ολόκληρος τι έπρεπε να κάνω ?? Να μην του προσβάλλω και να φάω σαρδέλες 6 το πρωί ή να φύγω τρέχοντας ..
Αφού με είδαν ότι είχα τάση λιποθυμίας ...με συνέφεραν δίνοντάς μου ένα ταληράκι ...
Χαλάλι αυτό που έπαθα ...!!!
Συνέχεια είχε η γειτονιά μου τα Ασβεσταίκα, τα Πανταίικα , τα Σκουραίικα ...
η ώρα πήγαινε μιάμιση το μεσημέρι ..ποιος την άκουγε την Βάσω την γαζαίτενα !!!
Αλλά εμένα τι με ένοιαζε ??
Ένας πρόχειρος λογαριασμός μου δίνε χαρά γιατί με τα χρήματα που μάζεψα θα έπαιρνα καλά παπούτσια ..
Την πρωτοχρονιά ..Θα είχε παιχνίδι ...
Αυτά θυμάμαι και χαίρομαι που έζησα στο Νιχώρι φτωχικά αλλά υπέροχα χρόνια ...
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ...
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ...!!
Γιάννης Γεωργ ,Στριγάς