ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

 

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΠΡΟΣ

• Τον Δήμαρχο Ανδραβίδας – Κυλλήνης, κ. Ιωάννη Λέντζα

• Τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, κ. Πέτρο Ανυφαντή

• Την Πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Νεοχωρίου Μυρτουντίων, κα Χρ. Ψυχογιού

• Τους αρμόδιους φορείς του Νεοχωρίου Μυρτουντίων

• Όλους τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές μου

ΘΕΜΑ:

Δημόσιος διάλογος για το μέλλον του χωριού μας, τη λειτουργία του Συλλόγου και τις υποδομές της Κοινότητας

Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε, κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου, κυρία Πρόεδρε της Τοπικής Κοινότητας, αγαπητοί συγχωριανοί,

Η παρούσα επιστολή δημοσιοποιείται με μοναδικό σκοπό την έναρξη ενός ειλικρινούς και ουσιαστικού διαλόγου για ζητήματα που αφορούν το χωριό μας. Δεν αποτελεί προσωπική αντιπαράθεση με κανέναν, ούτε αποσκοπεί στη δημιουργία εντυπώσεων ή στην όξυνση του κλίματος.

Αντίθετα, επιθυμώ να δοθούν δημόσιες και ξεκάθαρες απαντήσεις σε ερωτήματα που απασχολούν όχι μόνο εμένα, αλλά πιστεύω και πολλούς συγχωριανούς μας.

Το τελευταίο διάστημα ακούστηκαν πολλές απόψεις και διατυπώθηκαν διάφορες κρίσεις σχετικά με τη μη πραγματοποίηση των εκδηλώσεων της Ιεράς Πανηγύρεως του χωριού μας. Μέσα σε αυτό το κλίμα, έγιναν αναφορές και διατυπώθηκαν σχόλια που, κατά την προσωπική μου αντίληψη, με έθιγαν και δημιουργούσαν λανθασμένες εντυπώσεις για τη στάση και τις προθέσεις μου.

Δεν επιθυμώ να απαντήσω σε φήμες ούτε να προσωποποιήσω ευθύνες. Πιστεύω όμως ότι κάθε δημόσια συζήτηση οφείλει να στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε υποθέσεις ή προσωπικές εκτιμήσεις.

Θέλω επίσης να τονίσω ότι ο σκοπός της παρούσας επιστολής δεν είναι η προσωπική μου δικαίωση. Αν αυτό ήταν το ζητούμενο, η υπόθεση θα είχε κλείσει για εμένα εδώ και καιρό.

Ο πραγματικός λόγος που απευθύνομαι δημόσια προς όλους σας είναι γιατί θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα να απαντήσουμε, ως κοινωνία, σε ένα πολύ σημαντικό ερώτημα:

Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος ενός Εκπολιτιστικού Συλλόγου;

Ο Σύλλογος πρέπει να δραστηριοποιείται αποκλειστικά για το Πανηγύρι και το Καρναβάλι;

Ή οφείλει να έχει παρουσία και πρωτοβουλίες καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, προωθώντας τον πολιτισμό, την ιστορία, την παράδοση, τον εθελοντισμό, την προστασία της δημόσιας περιουσίας, τη νεολαία, τις εθνικές επετείους, τις κοινωνικές δράσεις και γενικότερα την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο χωριό;

Προσωπικά πιστεύω ότι ένας πολιτιστικός σύλλογος δεν μπορεί να περιορίζεται σε δύο μόνο διοργανώσεις τον χρόνο.

Οφείλει να αποτελεί ζωντανό κύτταρο της τοπικής κοινωνίας.

Παράλληλα, μου γεννάται ακόμη ένας σοβαρός προβληματισμός.

Κατά τη διάρκεια της θητείας μου στο Διοικητικό Συμβούλιο του - πλέον ανενεργού - Εκπολιτιστικού Συλλόγου Νεοχωρίου, τόσο εγώ όσο και ο τότε Πρόεδρος είχαμε επανειλημμένα επισημάνει την ιδιαίτερα επιβαρυμένη κατάσταση του Κοινοτικού Καταστήματος.

Είχαμε αναφερθεί, μεταξύ άλλων:

• στους φθαρμένους και ζωγραφισμένους τοίχους,

• στις αίθουσες που παρουσιάζουν έντονη υγρασία και μούχλα,

• στις φθορές των σοβάδων,

• στις πόρτες και στα παράθυρα,

• στην κατάσταση των χώρων υγιεινής (WC),

• καθώς και στο γεγονός ότι σε αρκετά σημεία το κτήριο παρουσιάζει εισροή νερών κατά τις βροχοπτώσεις.

Παρόλα αυτά, στους ίδιους αυτούς χώρους πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου, χριστουγεννιάτικες γιορτές και φιλοξενήθηκαν πολλά παιδιά.

Επιπλέον, είναι γνωστό ότι κατά το πρόσφατο παρελθόν, την ημέρα εκδήλωσης της Ιεράς Πανηγύρεως, ο χώρος του ιατρείου στο Κοινοτικό Κατάστημα πλημμύρισε, σύμφωνα με όσα πληροφορήθηκα, λόγω προβλήματος στο σύστημα κλιματισμού, με αποτέλεσμα να υπάρχει νερό στον χώρο όπου βρίσκονταν ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό, εφόσον πράγματι συνέβη όπως έχει περιέλθει σε γνώση μου, ενημερώθηκαν οι αρμόδιοι; Έγινε τεχνικός έλεγχος; Ελήφθησαν τα αναγκαία μέτρα για την αποφυγή αντίστοιχων περιστατικών στο μέλλον;

Με αφορμή όλα τα παραπάνω, θα ήθελα να υποβάλω δημόσια ένα ακόμη ερώτημα:

Έχει εκπονηθεί τεχνική μελέτη ή προγραμματισμός για την αποκατάσταση των ζημιών του Κοινοτικού Καταστήματος;

Συγκεκριμένα:

• των τοίχων,

• των παραθύρων,

• των θυρών,

• των WC,

• των σοβάδων,

• των αιθουσών,

• της στεγανοποίησης της οροφής,

• και γενικότερα της ασφαλούς λειτουργίας του κτηρίου.

Θα ήθελα επίσης να θέσω ακόμη ένα, ίσως συμβολικό αλλά ουσιαστικό, ερώτημα.

Έχει ποτέ υποβληθεί επίσημο αίτημα ώστε στο Κοινοτικό Κατάστημα να τοποθετηθεί και να υψώνεται μία μεγάλη Ελληνική Σημαία κατά τις εθνικές επετείους και τις επίσημες ημέρες μνήμης;

Ή τελικά το ενδιαφέρον μας περιορίζεται αποκλειστικά στις εκδηλώσεις του Πανηγυριού και του Καρναβαλιού;

Δεν γράφω τα παραπάνω για να μειώσω την αξία αυτών των εκδηλώσεων.

Αντίθετα, θεωρώ ότι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του χωριού μας.

Πιστεύω όμως ότι η αγάπη για τον τόπο μας πρέπει να εκφράζεται καθημερινά και σε όλα τα επίπεδα.

Τέλος, δεν μπορώ να αποκρύψω τη λύπη μου για το γεγονός ότι κατά καιρούς ακούστηκε ακόμη και ο χαρακτηρισμός «ο Αθηναίος που ήρθε να φτιάξει σύλλογο στο χωριό».

Εάν κάποιοι διαφωνούν με τις απόψεις ή τις πρωτοβουλίες μου, αυτό είναι απολύτως θεμιτό.

Όμως πιστεύω ότι η καταγωγή ή ο τόπος κατοικίας κανενός δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την αξιολόγηση της προσφοράς του προς το χωριό.

Η αγάπη για τον τόπο δεν αποδεικνύεται από τον τόπο διαμονής αλλά από τις πράξεις.

Κλείνοντας, απευθύνω έκκληση προς όλους τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς αλλά και προς κάθε συγχωριανό να συμβάλουν ώστε να επικρατήσει διάλογος, διαφάνεια και συνεργασία.

Εάν αποδειχθεί, με αντικειμενικά στοιχεία, ότι οι προβληματισμοί που εκφράζω είναι αβάσιμοι και ότι όλα όσα έχουν γίνει ήταν τα ενδεδειγμένα, θα είμαι ο πρώτος που δημόσια θα αναγνωρίσει το λάθος του και θα ζητήσει ειλικρινά συγγνώμη.

Δεν φοβάμαι να παραδεχθώ ένα πιθανό σφάλμα.

Εκείνο όμως που φοβάμαι είναι η σιωπή απέναντι σε ζητήματα που αφορούν το μέλλον του χωριού μας.

Με βαθιά εκτίμηση προς όλους,

Στριγάς Γ. Ιωάννης